Obchody upamiętniające 82. rocznicę agresji ZSRR na Polskę i Światowy Dzień Sybiraka

W piątek, 17 września 2021 roku, obchodziliśmy 82. rocznicę agresji ZSRR na Polskę oraz Światowy Dzień Sybiraka. 

W Tomaszowie Mazowieckim od lat uroczyście obchodzona jest ta rocznica i Dzień Sybiraka. Uroczystości odbyły się przy pomniku „W hołdzie zesłańcom Sybiru”, który znajduje się na skwerze przy ulicy Jana Pawła II i ulicy Wandy Panfil.

Uroczystość poprowadził Kamil Borkowski. W imieniu organizatorów: Marcina Witko – Prezydenta Tomaszowa Mazowieckiego, Krzysztofa Kuchty – Przewodniczącego Rady Miejskiej Tomaszowa Mazowieckiego, Dowódcy 25. Brygady Kawalerii Powietrznej i Zenona Mackiewicza - Prezesa tomaszowskiego Oddziału Związku Sybiraków w Tomaszowie Mazowieckim, powitał uczestników uroczystości, wśród których byli: Mariusz Węgrzynowski – Starosta Powiatu Tomaszowskiego, Leszek Ogórek – Wicestarosta Powiatu Tomaszowskiego, Michał Czechowicz i Marek Kubiak – członkowie Zarządu Powiatu Tomaszowskiego, Izabela Śliwińska – Wiceprezydent Tomaszowa Mazowieckiego, Marcin Rybak, Andrzej Wodziński, Michał Jodłowski i Piotr Kucharski – radni Rady Miejskiej.  W uroczystości udział wzięli również mieszkańcy powiatu tomaszowskiego, przedstawiciele służb mundurowych: Policji, Straży Pożarnej, Straży Miejskiej, Muzeum im. Antoniego hrabiego Ostrowskiego w Tomaszowie Mazowieckim – Krzysztof Jednac – dyrektor muzeum i dr Daniel Warzocha, harcerze z tomaszowskiego Hufca Związku Harcerstwa Polskiego i strzelcy z Jednostki Strzeleckiej 1002, dyrektorzy i nauczyciele szkół podstawowych i ponadpodstawowych, młodzież ze szkół podstawowych i ponadpodstawowych, szczególne wrażenie robiły klasy mundurowe – policyjna z ZSP nr 8, wojskowa z ZSP nr 1 i pożarna z ZSP nr 3.

Uczestnicy uroczystości uczcili chwilą ciszy  pamięć ofiar pomordowanych i poległych w czasie II wojny światowej.

Piosenkę „Dziś idę walczyć, mamo, zaśpiewała uczestniczka zajęć wokalnych w Miejskim Centrum Kultury w Tomaszowie Mazowieckim, Magdalena Gos. Następnie w imieniu Marcina Witko głos zabrała Izabela Śliwińska. Odczytała  pismo nawiązujące do historii tej pamiętnej daty, 17 września 1939,  oraz przypominające o wszystkich ofiarach II wojny światowej oraz oddające im hołd. Uczestnicy pod pomnikiem złożyli wieńce i wiązanki białych i czerwonych kwiatów. Następnie Izabela Śliwińska w asyście harcerzy i strzelców zapaliła symboliczne światełko pokoju. Na zakończenie uroczystości piosenkę Jacka Kaczmarskiego pt. „Ballada wrześniowa” zaśpiewał Eligiusz Lasota – nauczyciel Zespołu Szkół Ponadpodstawowych nr 3 im. Jana Pawła II w Tomaszowie Mazowieckim.

„Drodzy Państwo, 17 września, kolejna dramatyczna data,  w dziejach narodu polskiego. Data związana z 82. rocznicą napaści sowieckiej na Polskę. Taki nóż wbity w plecy Polski. Pamiętamy 1 września 1939 roku, Niemcy napadły na Polskę. Po kilkunastu dniach z drugiej strony, od wschodu, mieliśmy napaść Związku Sowieckiego, który w ten sposób chciał przypieczętować pakt Ribbentrop-Mołotow, pakt, który doprowadził do czwartego rozbioru Polski. To dramat tysięcy, setek tysięcy Polaków, w konsekwencji milionów istnień ludzkich, które kosztowała ta II wojna światowa, a prawie 8 milionów Polaków, którzy ginęli na frontach całej II wojny światowej. To dramat ludności Polski wschodniej. Polscy żołnierze aresztowani, polscy przedsiębiorcy, przemysłowcy, którzy byli Polakami, duchowni, Polacy wywożeni na zsyłkę na Sybir. Na ciężką katorgę, której bardzo wielu nie przetrwało, zginęło tam właśnie w tej strasznej krainie. To, co było konsekwencją tego ataku na Polskę, to również 1940 rok, Katyń. Ponad 20 tysięcy polskich oficerów wymordowanych  tylko dlatego, że byli Polakami, tylko dlatego, że stanowili elitę Polski. To właśnie wtedy często byli aresztowani, to wtedy często byli podstępnie prowokowani do różnego rodzaju działań, które miały na celu wydobyć tych Polaków, polskich żołnierzy, po to, aby później można było albo ich zamordować w taki sposób, albo  też zesłać do łagrów, do więzień. Wielki dramat młodej Polski, która rodziła się po 1918 roku. Ale, proszę Państwa, to jest też chęć zemsty za rok 1920, kiedy Armia Czerwona chcąc podbić Europę, w tym też Polskę,  poniosła klęskę, właśnie z Polakami. Ten odwet był widoczny w tym postępowaniu żołnierzy sowieckich, którzy straszne rzeczy czynili na ziemi polskiej, tak samo jak Niemcy. Te dwa państwa, wielkie państwa, zaatakowały Polskę po to, żeby przestała istnieć, po to, żeby móc korzystać z tych wszystkich dóbr, które są na terenie ziemi polskiej, ale też, żeby pokazać, że  są to narody, które panują i mają Polaków jako tych, którzy mają im służyć, a jak nie, to wtedy trzeba będzie ich mordować.

Ta data jest taką datą symboliczną, 82 lata temu ta tragedia się rozegrała. ale przez lata komunizmu byliśmy świadkami obecności wojsk radzieckich na terenie Polski,  aż do roku 1993. Proszę Państwa, to są dramatyczne sytuacje, dramatyczne chwile w dziejach narodu polskiego, O nich trzeba pamiętać. Jesteśmy Polakami, którzy chcą pokoju, którzy nie chcą napadać na inne narody, chcą żyć spokojnie. Natomiast widzieliśmy w historii Polski wiele takich traumatycznych wydarzeń, takich historii, często związanych z naszymi zachodnimi albo wschodnimi sąsiadami.  Jesteśmy krajem wolnym i musimy wspólnie dbać o tą wolność, żeby taka tragedia nigdy więcej na terenie Polski się nie wydarzyła.

Bardzo serdecznie dziękuję księdzu dziekanowi, księdzu wicedziekanowi, za sprawowaną eucharystię w kościele Najświętszej Marii Panny Królowej Polski w intencji tych wszystkich, którzy polegli, ale też w intencji ojczyzny, żeby nasza ojczyzna była dalej wolna, żeby się umacniała, żeby  była taką oazą spokoju dla wszystkich nas, Polaków. Bardzo dziękuję za to, że taka msza święta była sprawowana w tej intencji, Również to spotkanie przy pomniku symbolizujących właśnie tych wszystkich, którzy byli zesłani na Sybir, w tej pierwszej części dzisiejszej uroczystości wspaniała chwila, wspaniała uroczystość, młodzież ze szkół ponadpodstawowych, młodzież ze szkół podstawowych,  ale również wielu mieszkańców Tomaszowa Mazowieckiego, że chcieli przyjść i uczcić tą rocznicę tej wielkiej tragedii. Proszę Państwa, róbmy wszystko, żeby więcej ten dramat nie dotknął Polski, nie dotknął naszej tomaszowskiej ziemi, a tym wszystkim, którzy kultywują tą tradycję i przypominają, szczególnie młodemu pokoleniu na co dzień, o tych, jakże traumatycznych wydarzeniach.” – powiedział Mariusz Węgrzynowski – Starosta Powiatu Tomaszowskiego.

„Proszę Państwa, właśnie zakończyły się uroczystości upamiętniające 82. rocznicę napaści Związku Sowieckiego  na Polskę. 1 września 1939 roku, hitlerowscy Niemcy napadli na Polskę i jeszcze broniły się resztki Armii Polskiej, w oczekiwaniu na pomoc aliantów, a tu już bagnet został nam wbity w plecy ze strony Związku Sowieckiego. I zostaliśmy sami, nie mogliśmy się bronić i w dniu 17 września nad ranem, został wezwany konsul do Ambasady radzieckiej, któremu oświadczono, że właśnie nastąpił praktycznie czwarty rozbiór Polski. Proszę Państwa, i od tego momentu zaczął się terror na ziemiach polskich, zaczęły się zsyłki w głąb sowieckiej Rosji, zaczęły się mordy w takich miejscowościach, jak chociażby Katyń, Miednoje, Charków, Wtedy to zginęła inteligencja Polaki. z jednej strony. Z drugiej strony okupant niemiecki dążył do zagłady narodowości polskiej i nie tylko, w obozach zagłady takich jak;  Sobibór, Brzezinka czy Oświęcim.

Proszę Państwa, bardzo się cieszę, że dzisiaj młodzież oddała hołd  zesłańcom Sybiru. 17 września to jest bardzo pamiętna data, dlatego szanujmy wspomnienia, i szanujmy tych wszystkich, którzy przelali krew za wolność nas wszystkich. Proszę Państwa, dzień 17 września to jest szczególna data, dlatego że w tym dniu zginął kwiat polskiego narodu. Dlatego szanujmy się wszyscy nawzajem, i pamiętajmy, że raz dana wolność, nie jest nam dana na zawsze.” – mówił Leszek Ogórek – Wicestarosta Powiatu Tomaszowskiego.  

Po uroczystościach pod pomnikiem „W hołdzie zesłańcom Sybiru”, uczestnicy przeszli do kościoła pw. Najświętszej Marii Panny Królowej Polski przy ulicy Słowackiego, gdzie odprawiona została msza święta w intencji ofiar II wojny światowej. Mszę odprawili: ksiądz Zygmunt Nitecki – proboszcz parafii i ksiądz Jan Cholewa – proboszcz parafii Świętej Jadwigi Królowej Polski przy ulicy Warszawskiej.

Po mszy uczestnicy złożyli kwiaty pod obeliskiem  „Wiernym Bogu i Ojczyźnie Rodakom, zamordowanym, zmarłym i zaginionym w Rosji Carskiej i Sowieckiej w latach 1768-1958”.