Jubileusz 25-lecia święceń biskupich Księdza Biskupa Ireneusza Pękalskiego

W tym roku mija 25 rocznica święceń biskupich Księdza Biskupa Ireneusza Pękalskiego. Ks. bp. Ireneusz Józef Pękalski urodził się 9 marca 1950 w Tomaszowie Mazowieckim. Ukończył II Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Żeromskiego. W 2020 roku na XVI Powiatowym Spotkaniu Noworocznym Ksiądz Biskup Ireneusz Pękalski – Biskup Pomocniczy Archidiecezji Łódzkiej, został Przyjacielem Powiatu Tomaszowskiego, a w 2014 roku nadano mu tytuł Honorowego Obywatela Tomaszowa Mazowieckiego. 

Wydarzenie to zgromadziło licznych wiernych, duchowieństwo oraz przedstawicieli wspólnot parafialnych, którzy pragnęli wspólnie świętować ten doniosły moment w życiu dostojnika Kościoła.

Obchody rozpoczęły się uroczystą Mszą Świętą, której przewodniczył sam jubilat. W homilii podkreślił wdzięczność Bogu za lata posługi pasterskiej oraz wyraził swoje duchowe refleksje związane z dotychczasową drogą kapłańską. Liturgia była przepełniona modlitwą, dziękczynieniem i wspólnym śpiewem, tworząc atmosferę głębokiej duchowości i jedności. W Mszy Świętej udział wziął Mariusz Węgrzynowski – Starosta Powiatu Tomaszowskiego, dyrektorzy i uczniowie tomaszowskich szkół ponadpodstawowych z terenu naszego powiatu. 

Dalsza część uroczystości odbyła się w Auli  św. Piusa X przy Sanktuarium Św. Antoniego w Tomaszowie Mazowieckim. Nadszedł czas na życzenia i wyrazy wdzięczności. Wierni, duchowni oraz zaproszeni goście składali księdzu biskupowi serdeczne gratulacje, dziękując za jego posługę, oddanie i troskę o wspólnotę wierzących. Wręczono także bukiety kwiatów jako symbol wdzięczności i szacunku. Było to wzruszające wydarzenie, które na długo pozostanie w pamięci uczestników. Wśród składających życzenia był Mariusz Węgrzynowski – Starosta Powiatu Tomaszowskiego, który wręczył kwiaty i drobny upominek. 

Uroczystość uświetnił występ chóru z II Liceum Ogólnokształcącego, z którym kilka pieśni wykonał też ksiądz biskup Ireneusz Pękalski. Następnie pragnąc podziękować wszystkim za obecność i wspólną modlitwę, osobiście pokroił jubileuszowe torty i z serdecznością częstował zgromadzonych gości. Gest ten stał się pięknym symbolem wdzięczności i radości ze wspólnego świętowania.